Τροχαντηρίτιδα ισχίου ή σύνδρομο πόνου του μείζον τροχαντήρα

Η τροχαντηρίτιδα ισχίου χαρακτηρίζεται από πόνο στην εξωτερική περιοχή του ισχίου. Συνήθως προκαλείται από τενοντίτιδα στην περιοχή του μέσου και του μικρού γλουτιαίου και κάποιες φορές συνοδεύεται από ερεθισμό ή φλεγμονή του ορογόνου θύλακα.

Περισσότερα

Καρκίνος του μαστού και φυσικοθεραπεία

Ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συνηθισμένη μορφή καρκίνου στον γυναικείο πληθυσμό. Συγκεκριμένα. Στη Αμερική αποτελεί τον πέμπτο λόγο θνησιμότητας με το 6% των γυναικών που είναι από Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και από την Αυστραλία να εμφανίζουν τον καρκίνο του μαστού σε ηλικίες μικρότερες από τα 75 έτη.

Περισσότερα

Ρήξη τένοντα του δικεφάλου βραχιονίου

Το βασικό για να κατανοηθεί τι είναι και πώς προκαλείται η ρήξη του δικέφαλου βραχιόνιου μυ είναι να κατανοήσουμε την ανατομία και λειτουργία του. Ο δικέφαλος βραχιόνιο βρίσκεται στο πρόσθιο μέρος του άνω άκρου ανάμεσα στον ώμο και τον αγκώνα και όπως λέει και το όνομα του αποτελείται από δυο κεφαλές, την μακρά και την βραχέα κεφαλή.

Περισσότερα

Πόνος στο ισχίο

Ο πόνος στο ισχίο είναι ένα σύνηθες φαινόμενο. Συγκεκριμένα παθήσεις όπως η οστεοαρθρίτιδα και η τενοντίτιδα του ισχίου εμφανίζονται σε μεγαλύτερο ποσοστό από το 25% του πληθυσμού

Περισσότερα

Πρόληψη και αποκατάσταση διαστρέμματος ποδοκνημικής

Τι είναι το διάστρεμμα της ποδοκνημικής και πώς δημιουργείται;

Η λέξη «διάστρεμμα» είναι αρχαία ελληνική, προερχόμενη από το ρήμα «διαστρέφω» (διά + στρέφω = διαστρεβλώνω, παραμορφώνω). Συγκεκριμένα διάστρεμμα είναι η βίαιη διάταση ή ρήξη μαλακών μορίων, συνδέσμων, θυλάκου και σπάνια μυών που συγκρατούν μια άρθρωση. Τ α διαστρέμματα των κάτω άκρων και συγκεκριμένα της ποδοκνημικής είναι τα πιο συχνά. Στην περιοχή της ποδοκνημικής τα διαστρέμματα συμβαίνουν κυρίως στον αστράγαλο με πιο συχνό το διάστρεμμα στην έξω επιφάνεια του αστραγάλου επηρεάζοτας συνήθως τους περονιαίους μύες.

woman-runner-holding-her-twisted-ankle-after-running-exercise-outdoorsΤαξινόμηση διαστρεμμάτων

  • Πρώτου βαθμού όπου υπάρχει απλή διάταση του συνδεσμού όχι ρήξη
  • Δευτέρου βαθμού όπου έχουμε μερική ρήξη των ινών του συνδέσμου, περίπου το 50% των συνδεσμικών ινών
  • Τρίτου Βαθμού όπου υπάρχει πλήρης ρήξη του συνδέσμου που μπορεί να προκαλέσει πλήρη αστάθεια της άρθρωσης

The Three Degrees (types) of Ankle Sprains

 Κλινική εικόνα

  • Διόγκωση και οίδημα της άρθρωσης
  • Εκχύμωση
  • Τοπικός πόνος
  • Περιορισμός κινητικότητας, χωλότητα, δυσκαμψία

Η διάγνωση πρέπει να γίνεται με ακτινολογικό έλεγχο και μαγνητική τομογραφία (MRI), Τα διαστρέμματα της ποδοκνημικής αποτελούν το πιο συχνό τραυματισμό και μάλιστα υπολογίζεται ότι το 50% των ασθενών που θα υποστούν το διάστρεμμα θα το υποστεί πολλές φορές και μάλιστα και στα δυο πόδια. Συνήθως τα διαστρέμματα της ποδοκνημικής εμφανίζονται μετά από απώλεια ισορροπίας στο περπάτημα ή στο τρέξιμο σε ανώμαλο έδαφος. Ακόμα, μπορεί να προκληθού μετά από τραυματισμό σε αθλήματα όπως το τένις, το μπάσκετ, το ποδόσφαιρό όπου απαιτείται συνεχής, συχνή αλλά και απότομη αλλαγή της κατεύθυνσης του σώματος. Επίσης βασική αιτία για το διάστρεμμα είναι και η απώλεια ισορροπίας όταν στηριζόμαστε πάνω στην ποδοκνημική άρθρωση.

Αντιμετώπιση διαστρεμμάτων ποδοκνημικής

 Η αντιμετώπιση των διαστρεμμάτων ανάλογα τον βαθμό τους πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια του φυσικοθεραπευτή. Στόχοι σε κάθε είδος διαστρέμματος είναι η απορρόφηση του οιδήματος, η ανακούφιση από τον πόνο και η διατήρηση της μυϊκής ισχύος.

Στα πρώτου βαθμού διαστρέμματα εφαρμόζεται ελαστική, πιεστική επίδεση, ανάρροπη θέση, κρυοθεραπεία, ελαστική ταινία kinesio tape και η κινησιοθεραπεία εφαρμόζεται άμεσα για 2 εβδομάδες. Ο ασθενής λοιπόν ακολουθεί συντηρητική θεραπεία διατηρώντας το άκρο σε ανάρροπη θέση για 48 ώρες και τοποθετεί πάγο 4 με 5 φορές την ημέρα όχι πανω από 10 λεπτά. Ο ασθενείς πρέπει από την αρχή να εκτελεί τις κινήσεις της ποδοκνημικής ενεργητικά (Πελματιαία, ραχιαία κάμψη) για να απορροφηθεί το οίδημα πιο εύκολα και να βελτιωθεί η αιματική ροή. Τις επόμενες μέρες και ανάλογα τα επίπεδα του πόνου η φυσικοθεραπεία συνεχίζεται με ενεργητικές ασκήσεις, ασκήσεις ισορροπίας, ιδιοδεκτικότητας και ασκήσεις αντίστασης με τη χρήση βάρους ή λάστιχου. Πολύ σημαντική στην σωστή αποκατάσταση όλων των διαστρεμμάτων της ποδοκνημικής είναι η σωστή εκμάθηση της βάδισης και η χρήση, αν χρειάζεται, ειδικών πελμάτων ανάλογα των ασθενή. Η σωστή βάδιση είναι σημαντική όχι μόνο για την πλήρη αποκατάσταση των διαστρεμμάτων αλλά και για την πρόληψη συνοδών παθήσεων όπως μυοσκελετικοί πόνο στη μέση το γόνατο και το ισχίο απο λάθος στάση του σώματος. Σε δεύτερο βαθμό διαστρέμματα η άρθρωση συνήθως ακινητοποιείται σε κνημο-ποδικό γύψο για 2 εβδομάδες, η βάδιση γίνεται με βακτηρίες και μερική φόρτιση. και μετά ξεκινά η κινησιοθεραπεία. Τις επόμενες 4 εβδομάδες γίνεται στην ποδοκνημική ελαστική πιεστική επίδεση. Ακολουθούμε τα ίδια βήματα όπως και στου πρώτου βαθμού διαστρέμματα για την απορρόφηση του οιδήματος (παγοθεραπεία, ανάρροπη θέση, επίδεσμος στα επόμενα στάδια) και στην κινησιοθεραπεία. Μετά το πέρας των 6 εβδομάδων ο ασθενής υποβάλλεται σε πρόγραμμα κινητοποίησης και την 8η εβδομάδα ξεκινάει η ενδυνάμωση. Προσοχή πρέπει να δίνεται στον πόνο και το οίδημα κατα τη διάρκεια των ασκήσεων. Στα διαστρέμματα τρίτου βαθμού χρειάζεται χειρουργική παρέμβαση και ακολουθεί πάλι ακινητοποίηση με χρόνο ανάλογα τη βαρύτητα του διαστρέμματος, κινητοποίηση και ενδυνάμωση με τη βοήθεια του φυσικοθεραπευτή. Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει την αρθροσκόπηση της ποδοκνημικής για τον έλεγχο τυχών ενδοαρθρικών κακώσεων και την αντιμετώπιση τους. Ακολουθεί συραφή και ανακατασκευή των συνδέσμων που έχουν την ρήξη. Η χειρουργική αποκατάσταση ακολουθείται απαραίτητα από εξειδικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης.

Electroacupuncture dry with needle on female ankle. Free Photo

Στάδια θεραπείας

  • Protection (προστασία): Παύση κάθε δραστηριότητας και αποφυγή φόρτισης.
  • Rest (ανάπαυση): Αποφόρτιση.
  • Ice (παγοθεραπεία): Ειδικά στην περίπτωση πρηξίματος, παγοθεραπεία για 15-290 λεπτά.
  • Compression (επίδεση): Μπορεί να μειώσει το πρήξιμο και τα αιματώματα και να περιορίσει την κινητικότητα της άρθρωσης.
  • Elevation (ανάρροπη θέση του άκρου ποδός): Βοηθά στον περιορισμό του πρηξίματος και των αιματωμάτων.

Plantar Fasciitis: Getting to the Bottom of It - alive magazine

 

Προδιαθεσικοί παράγοντες για τα διαστρέμματα:

 

  • Αυξημένο σωματικό βάρος
  • Κακή επιλογή υποδημάτων
  • Απουσία άσκησης
  • Κακός αγωνιστικός χώρος
  • Έλλειψη ή λανθασμένη προθέρμανση πρίν από τον αγώνα ή την άθληση
  • Κακή ισορροπία και συντονισμός του ποδιού λόγω προηγούμενου τραυματισμού ή προδιαθεσικού παράγοντα όπως χρόνια οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Απουσία επαρκής άσκησης

Πρόληψη των διαστρεμμάτων ποιες είναι οι  χρυσές συμβουλές για να τα αποφύγετε

  • Σωστό και επαρκή ζέσταμα πριν την άθληση ή τους αγώνες
  • Χρήση ειδικών επιδέσμων και kinesio tape σε αγώνες αλλά και άθληση αν υπάρχει ιστορικό χρόνιου διαστρέμματος
  • Σωστή ενδυνάμωση όλων το μυϊκών αλυσίδων για καλή ισορροπία και σταθερότητα στην ποδοκνημική
  • Σωστά υποδήματα για καλή σταθερότητα και της ποδοκνημικής αλλά και της πυελικής ζώνης για σωστή βάδιση
  • Βελτίωση της τεχνικής για τους επαγγελματίες, αλλά και για τους ερασιτέχνες αθλητές

Cheerful fit girl ready for morning jogging Free Photo

 

 

Ρήξη πρόσθιου χιαστού

Τι είναι ο πρόσθιος χιαστός και ποια η λειτουργία του;

Ο πρόσθιος χιαστός είναι ένας από τους πιο βασικούς σταθεροποιητικούς παράγοντες της άρθρωσης του γόνατος μαζί με τον οπίσθιο χιαστό, τον έσω, έξω πλάγιο σύνδεσμο και τους μηνίσκους. Συγκεκριμένα, ανατομία ξεκινάει από τον έξω μηριαίο κόνδυλο και εκτείνεται μέχρι τον έσω κόνδυλο της κνήμης. Η λειτουργία του είναι να βοηθήσει στην αποφυγή πρόσθιας μετατόπισης της κνήμης πάνω στον μηρό σε κινήσεις ανοικτής αλυσίδας αλλά και την αποφυγή μετατόπισης του μηρού πάνω στην κνήμη σε κινήσεις κλειστής αλυσίδας. Για την ακρίβεια λειτουργικά όσον αφορά το γόνατο ο πρόσθιος χιαστός σταθεροποιεί το γόνατο σε κινήσεις έσω και έξω στροφής του αλλά και όταν απαιτείται υπερέκταση του γόνατος ή όταν ασκηθεί κάποια δύναμη που αυξάνει την βλαισότητα του γόνατος. Αυτές του οι χρήσεις έχουν ώς αποτέλεσμα να τραυματίζεται συχνά ο πρόσθιος χιαστός σε αθλητές και κυρίως σε όσους ασχολούνται με αθλήματα που απαιτούν επαναλαμβανόμενες στροφικές κινήσεις του γόνατος όπως στο μπάσκετ, το ποδόσφαιρο.

Το 30% των τραυματισμών του πρόσθιου χιαστού οφείλεται κυρίως σε άμεσο τραυματισμό του και το 70% σε έμμεσο όπως για παράδειγμα μετά από απότομη στροφή του γόνατος ή υπερέκταση σε μια κίνηση ή κατα τη διάρκεια ενός αγώνα. Εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες και παιδιά και οι ηλικίες κυμαίνονται από 14-44 ετών αλλά εμφανίζεται και σε μεγαλύτερες συνήθως σαν αποτέλεσμα χρόνιας φθοράς είτε ης άρθρωση του γόνατος ( οστεοαρθρίτιδα) είτε χρόνιας καταπόνησης των συνδέσμων από κάποιο άθλημα. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως στη χώρα μας αποτελεί την 6η  συχνότερη ορθοπεδική επέμβαση. Ακόμα ο κίνδυνος εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον αυξάνεται αν μαζί με την ρήξη του πρόσθιου χιαστού έχουμε και τραυματισμό στους μηνίσκους, συγκεκριμένα το 50% των τραυματισμών του πρόσθιου χιαστού συνοδεύονται από τραυματισμό του μηνίσκου.

football-player-tackling-ball-green-grass-chrysa-vafeiadi-physio

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού χωρίζεται ανάλογα τη σοβαρότητά της σε κατηγορίες:

  • Μερική ρήξη του συνδέσμου
  • Ολική ρήξη του συνδέσμου

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται συνήθως με τη χρήση μαγνητικής τομογραφίας (MRI) αλλά υπάρχουν και ειδικά ορθοπεδικά τεστ όπως το Lachman-Noulis test, το Pivot-shift test, το anterior drawer test. Επίσης, η λήψη σωστού ιστορικού σε συνδυασμό με τα παραπάνω μπορεί να οδηγήσει στην πιο αποτελεσματική διάγνωση. Προσοχή πρέπει να δίνεται στην περίπτωση μερικής ρήξης διότι πολλές φορές αν δεν υπάρχει τραυματισμός και στον μηνίσκο που συνήθως συνυπάρχουν τότε τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν μετά από λίγες μέρες αλλά η αστάθεια και ο κίνδυνος για επανατραυματισμό και ολική ρήξη είναι πολύ υψηλός. Έτσι, η θεραπεία και σε αυτήν την περίπτωση είναι πολύ σημαντική για την πρόληψη είτε επανατραυματισμού ειδικά σε αθλητές είτε για την αποφυγή ολικής ρήξης του πρόσθιου χιαστού.

Συμπτώματα της ρήξης πρόσθιου χιαστού

  • Έντονος πόνος στο γόνατο
  • Οίδημα
  • Αστάθεια στο γόνατο σε διάφορες δραστηριότητες κυρίως στο περπάτημα και στις σκάλες
  • Έντονος ήχος κλικ κατα τον τραυματισμό αλλά και στις κινήσεις μετά του γόνατος
  • Δυσκολία στην βάδιση
  • Μειωμένο εύρος κίνησης στο γόνατο

man-bent-her-head-grabbed-him-her-after-exercise-chrysa-vafeiadi-physio 

 Θεραπεία

Η θεραπεία σε ρήξη πρόσθιου χιαστού χωρίζεται στην συντηρητική όπου έχουμε την φυσικοθεραπεία και την φαρμακευτική αγωγή και στην χειρουργική όπου και πάλι η χρήση της φυσικοθεραπείας είναι απαραίτητη μετά το χειρουργείο για την πλήρη αποκατάσταση του ασθενή. Η επιλογή της θεραπείας είναι ανάλογα τους στόχους, την ηλικία του ασθενή αλλά φυσικά και ανάλογα τη σοβαρότητα του τραυματισμού.

Πρώτες βοήθειες μετά από ρήξη πρόσθιου χιαστού:

  • Παγοθεραπεία για 10 με 20 λεπτά με στόχο την μείωση οιδήματος αλλά και του πόνου
  • Αποφυγή της δραστηριότητας που προκάλεσε τον τραυματισμό
  • Προσαρμογή με την βοήθεια του φυσικοθεραπευτή των καθημερινών δραστηριοτήτων με τέτοιο τρόπο που να μην επιβαρύνεται η άρθρωση του γόνατος και να αυξάνεται ο πόνος
  • Επικοινωνία με τον φυσικοθεραπευτή και τον ορθοπεδικό για την σωστή αντιμετώπιση και θεραπεία στα επόμενα στάδια

woman-applying-cold-pack-swollen-hurting-knee-after-sport-injury-chrysa-vafeiadi-physio

Συντηρητική θεραπεία- πρώτα στάδια φυσικοθεραπείας:

Ο στόχος στα πρώτα στάδια είναι η μείωση του πόνου και του οιδήματος γι’ αυτό και μπορούν να  χρησιμοποιηθούν στις θεραπείες οι παρακάτω μέθοδοι φυσικοθεραπείας:

  • Ηλεκτροθεραπεία
  • Θεραπευτικός υπέρηχος
  • Θεραπευτικό tape (kinesio tape)
  • Βελονισμός
  • Θεραπεία με ραδιοσυχνότητες (Tecar therapy) με στόχο την γρηγορότερη επούλωση
  • Επίδεση αν χρειάζεται για σταθερότητα του γόνατος
  • Μάλαξη στους μύες της περιοχής για μείωση της δυσκαμψίας και καλύτερη λειτουργικότητα της άρθρωσης
  • Χειροπρακτική στις γύρω αρθρώσεις για καλύτερη λειτουργικότητα
  • Ισομετρικές ασκήσεις για το γόνατο

Δεύτερο και τρίτο στάδιο της φυσικοθεραπείας:

Η αποκατάσταση περιλαμβάνει τόσο ασκήσεις κλειστής αλυσίδας αρχικά για να σταθεροποιηθεί η άρθρωση του γόνατος ενδυναμώνοντας τον τετρακέφαλο μυ και τους οπίσθιους μηριαίους και ανοιχτής αλυσίδας αργότερα όπως και λειτουργικές ασκήσεις, ασκήσεις ισορροπίας και ασκήσεις προσομοίωσης στα τελευταία στάδια της αποκατάστασης. Είναι σημαντικό να είναι ξεκάθαροι οι στόχοι του ασθενή για να δημιουργηθεί από τον φυσικοθεραπευτή το κατάλληλο κλινικό πρόγραμμα αποκατάστασης. Εκτός από ασκήσεις ενδυνάμωσης στο τρίτο και τέταρτο στάδιο αποκατάστασης είναι απαραίτητες και οι ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας- προσομοίωσης.

Ενδεικτικά ασκήσεις που χρησιμοποιούνται σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης μετά από ρήξη πρόσθιου χιαστού είναι:

  • Η άσκηση γέφυρα που προσφέρει καλό έλεγχο στο γόνατο και συγκεκριμένα στην έκταση και κάμψη του χωρίς να επιβαρύνεται η άρθρωση
  • Άρση του μέλους σε ύπτια θέση για ενεργοποίηση του τετρακεφάλου
  • Κάμψη-έκταση του γόνατος σε καθιστή θέση που προσφέρει έλεγχο στην κίνηση του γόνατος και μειώνει την επιβάρυνση της άρθρωσης
  • Διάταση των οπίσθιων μηριαίων είτε στην όρθια είτε στην πρηνή θέση
  • Καθίσματα στην όρθια θέση με τη χρήση μπάλας του Πιλάτες στη μέση ακουμπισμένη στο τοίχο για έλεγχο της κίνησης
  • Μονοποδική στήριξη για ισορροπία
  • Μονοποδική στήριξη και καθίσματα στο ένα πόδι
  • Μονοποδική στήριξη πάνω σε τραμπολίνο
  • Μονοποδική στήριξη σε τραμπολίνο και κινήσεις του άλλου ποδιού για μεγαλύτερη δυσκολία στην ισορροπία

self-determined-bodybuilder-does-exercises-with-rubber-band-works-hands-legs-wears-comfortable-sneakers-sportsclothes-chrysa-vafeidi-physio

Στα επόμενα στάδια ακολουθούν όπως προαναφέραμε και ασκήσεις προσομοίωσης, ιδιοδεκτικότητας ανάλογα το άθλημα ή τη δραστηριότητα που θέλει ο ασθενής να επανέλθει όπως είναι για παράδειγμα τα πλάγια βήματα σε ημικαθιστή θέση με ανοιχτά τα χέρια σε περίπτωση που έχουμε ένα τερματοφύλακα κλπ.. Ένα πολύ σημαντικό, αποτελεσματικό και γνωστό πρόγραμμα αποκατάστασης αλλά και πρόληψης τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι και το FIFA 11+.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Στην περίπτωση του χειρουργείου πάλι ακολουθεί η φυσικοθεραπεία για την πλήρη αποκατάσταση του ασθενή. Τα στάδια της φυσικοθεραπείας είναι τα παραπάνω όπως και στην συντηρητική μόνο που εδώ ανάλογα το χειρουργείο έχουμε σταδιακή αύξησης του εύρους κίνησης του γόνατος με τη χρήση του CPM(Continuous passive motion) που είναι ένα μηχάνημα ελεγχόμενης κάμψης και έκτασης του γόνατος. Όσον αφορά την χειρουργική αντιμετώπιση συνήθως γίνεται χειρουργείο αρθροσκοπικά η λεγόμενη αρθροσκοπική συνδεσμοπλαστική όπου χρησιμοποιείται μόσχευμα από τον επιγονατιδικό τένοντα ή από τους οπίσθιους μηριαίους. Συνήθως ένα χειρουργείο θα επαναληφθεί όταν είτε έχω ακόμα αστάθεια μετά από το χειρουργείο είτε σε περίπτωση επανατραυματισμού. Στόχος της αποκατάστασης μετά από χειρουργείο είναι να έχουμε πλήρη έκταση του γόνατος με την σωστή και άμεση φυσιοθεραπευτική προσέγγιση.

artroscopia-chrysa-vafeiadi-physio.jpg

 

 

 

 

Ρήξη μηνίσκου

Η ρήξη μηνίσκου είναι ένας συχνός τραυματισμός που συμβαίνει τόσο σε νεαρές (20 -40) όσο και σε μεγαλύτερες ηλικίες (50-75). Συνήθως οφείλεται σε έμμεσο τραυματισμό και συγκεκριμένα προκαλείται μετά από απότομη στροφική κίνηση. Σε νεαρές ηλικίες συμβαίνει συνήθως μετά από αθλητικές δραστηριότητες που απαιτούν επαναλαμβανόμενες στροφικές κινήσεις στο γόνατο όπως στο ποδόσφαιρό, το μπάσκετ, το μπαλέτο. Στις μεγαλύτερες ηλικίες τις περισσότερες φορές προϋπάρχει εκφυλισμός στην άρθρωση του γόνατος (οστεοαρθρίτιδα) ή προηγούμενος τραυματισμός που μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη του μηνίσκου ακόμα και σε απλές καθημερινές δραστηριότητες (ανέβασμα, κατέβασμα σκάλας, περπάτημα σε ανώμαλο έδαφος κλπ.).

Η χρησιμότητα και ο ρόλος των μηνίσκων είναι πολύ σημαντικά για την άρθρωση του γόνατος και πριν μιλήσουμε για τη θεραπεία πρέπει να κατανοήσουμε τη σημασία τους. Ακόμα είναι σημαντικό να τονίσουμε την σημασία των μηνίσκων για την μελλοντική εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας. Συγκεκριμένα σε περιπτώσεις ρήξεις του μηνίσκου αυξάνεται κατα πολύ ο κίνδυνος εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο στο μέλλον γι’ αυτό και η σωστή αντιμετώπισή της ρήξης τόσο χειρουργικά όσο και φυσιοθεραπευτικά είναι πολύ σημαντική και μακροχρόνια για την ποιότητα ζωής του ασθενή.

Έχουμε δυο μηνίσκους τον έσω και τον έξω που βρίσκονται ανατομικά ανάμεσα στις αρθρικές επιφάνειες των μηριαίων και κνημιαίων κονδύλων. Το σχήμα τους είναι σαν μισοφέγγαρο και είναι «κατασκευές» από κολλαγόνο φτιαγμένες.

knee-meniscalΛειτουργίες των μηνίσκων:

  • Είναι υπεύθυνοι για τη μεταφορά φορτίων από τον μηρό στην κνήμη και γενικότερα από την άρθρωση του γόνατος στην άρθρωση του ποδιού. Συγκεκριμένα το μεγαλύτερο φορτίο μεταφέρεται κατά την κάμψη (το 85% και το 50% όταν το γόνατο είναι σε έκταση.
  • Συμβάλλουν στην σταθερότητα του γόνατος
  • Μειώνουν τους κραδασμούς στο γόνατο επειδή λειτουργούν σαν «αμορτισερ» αυτοκινήτου στην άρθρωση
  • Μειώνουν την τριβή μεταξύ κνήμης και μηρού διότι αυξάνουν την επιφάνεια επαφής μεταξύ των δυο αρθρικών επιφανειών
  • Λιπαίνουν την άρθρωση

woman-applying-cold-pack-swollen-hurting-knee-after-sport-injury-chrysa-vafeiadi-physioΌταν λοιπόν έχουν ρήξη του μηνίσκου ( μερική ή ολική) η λειτουργικότητά τους μειώνεται και έχει ως αποτέλεσμα  όχι μόνο τον πόνο στην περιοχή του γόνατος αλλά επηρεάζονται και οι υπόλοιπες αρθρώσεις όπως το ισχίο, η ποδοκνημική αλλά και η μέση λόγω της όχι ισότιμης κατανομής των φορτίων από το γόνατο σε αυτές και το αντίθετο.

Συμπτώματα της ρήξης μηνίσκου:

  • Πόνος στην περιοχή του γόνατος συνήθως εσωτερικά ή εξωτερικά αναλόγως το ποιος μηνίσκος έχει τραυματιστεί
  • Οίδημα συνήθως σε οξύ τραυματισμό όχι τόσο σε χρόνιο ή εκφυλιστικής φύσεως
  • Πόνος σε δραστηριότητες κυρίως στροφικές ( απότομη στροφική κίνηση στο περπάτημα ή σε αθλητική δραστηριότητα)
  • Αίσθηση ότι το γόνατο κάποιες φορές «μπλοκάρει» ή «κλειδώνει» και δεν μπορεί να γίνει καμία κίνηση

Διάγνωση ρήξης μηνίσκου:

Η διάγνωση γίνεται και από την κλινική εικόνα και ειδικά ορθοπεδικά τεστ κατα τη διάρκεια της κλινικής εξέτασης είτε από τον ορθοπεδικό είτε από τον φυσικοθεραπευτή αλλά και με τη χρήση μαγνητική τομογραφίας (MRI) όπου μπορούμε να δούμε με λεπτομέρεια τα μαλακά μόρια και το είδος της ρήξης του μηνίσκου.

 Πρώτες βοήθειες σε οξύ τραυματισμό του μηνίσκου:

  • Παγοθεραπεία για 10-15 λεπτά για μείωση του οιδήματος αλλά και του πόνου
  • Μείωση των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τον πόνο
  • Προσαρμογή με την βοήθεια του φυσικοθεραπευτή των καθημερινών δραστηριοτήτων με τέτοιο τρόπο που να μην επιβαρύνεται η άρθρωση του γόνατος και να αυξάνεται ο πόνος
  • Επικοινωνία με τον φυσικοθεραπευτή και τον ορθοπεδικό για την σωστή αντιμετώπιση και θεραπεία στα επόμενα στάδια

Στα επόμενα στάδια και ανάλογα την βαρύτητα του τραυματισμού των μηνίσκων αλλά και τους στόχους του ασθενή (αθλητής, ηλικία, δραστηριότητες) η θεραπεία μπορεί να είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική.

Η συντηρητική θεραπεία συμπεριλαμβάνει τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής από τον ορθοπεδικό ιατρό που έχει ως στόχο τη μείωση του πόνου (παυσίπονα) και της φλεγμονής αν υπάρχει (αντιφλεγμονώδη), χρήση ενέσιμων υλικών όπως κορτιζόνη, PRP(βλαστοκύτταρα) και τη φυσικοθεραπεία που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο τόσο στη συντηρητική θεραπεία αλλά και στην αποκατάσταση μετά παό πιθανό χειρουργείο στο μηνίσκο.

Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει είτε την αφαίρεση μέρους του μηνίσκου αρθροσκοπικά είτε τη συρραφή του αν και εφόσον ενδείκνυται. Συνήθως σε νεαρές ηλικίες και λόγω των στόχων του χειρουργείου ανάλογα με τις δραστηριότητες η χειρουργική παρέμβαση ενδείκνυται κυρίως σε ολική ρήξη μηνίσκου. Σε μεγαλύτερες ηλικίες δοκιμάζεται η συντηρητική θεραπεία πρώτα για 2-4 μήνες και αν δεν μειωθούν τα συμτπώματα τότε καταφεύγουμε σε χειρουργική παρέμβαση. Όπως και στην συντηρητική αντιμετώπιση έτσι και στην χειρουργική άμεσο ρόλο παίζει η φυσικοθεραπεία για την σωστή και πλήρη αποκατάσταση του ασθενή και την επανένταξή του στις δραστηριότητες του.

 

 close-up-hand-wear-medical-gloves-doctor-examining-head-patient-with-knee-problems-clinic-chrysa-vafeiadi-physio

 

Φυσιοθεραπευτική προσέγγιση στην ρήξη μηνίσκου:

Πρώτα στάδια φυσικοθεραπείας :

Ο στόχος στα πρώτα στάδια είναι η μείωση του πόνου και του οιδήματος γι’ αυτό και μπορούν να  χρησιμοποιηθούν στις θεραπείες οι παρακάτω μέθοδοι φυσικοθεραπείας:

  • Ηλεκτροθεραπεία
  • Θεραπευτικός υπέρηχος
  • Θεραπευτικό tape (kinesio tape)
  • Βελονισμός
  • Θεραπεία με ραδιοσυχνότητες (Tecar therapy) με στόχο την γρηγορότερη επούλωση
  • Επίδεση αν χρειάζεται για σταθερότητα του γόνατος
  • Μάλαξη στους μύες της περιοχής για μείωση της δυσκαμψίας και καλύτερη λειτουργικότητα της άρθρωσης
  • Χειροπρακτική στις γύρω αρθρώσεις για καλύτερη λειτουργικότητα
  • Ισομετρικές ασκήσεις για το γόνατο

https://www.freepik.com/free-photo/electroacupuncture-dry-with-needle-female-knee_1492617.htm#page=1&query=knee%20treatment&position=4

Δεύτερο στάδιο φυσικοθεραπείας :

Εφόσον ο πόνος και το οίδημα μειωθεί ακολουθεί το στάδιο της αποκατάστασης το οποίο είναι μέρος της θεραπείας σε ρήξη μηνίσκου είτε αντιμετωπιστεί χειρουργικά είτε συντηρητικά. Η αποκατάσταση περιλαμβάνει τόσο ασκήσεις κλειστής αλυσίδας αρχικά για να σταθεροποιηθεί η άρθρωση του γόνατος ενδυναμώνοντας τον τετρακέφαλο μυ και τους οπίσθιους μηριαίους και ανοιχτής αλυσίδας αργότερα όπως και λειτουργικές ασκήσεις, ασκήσεις ισορροπίας και ασκήσεις προσομοίωσης στα τελευταία στάδια της αποκατάστασης. Είναι σημαντικό να είναι ξεκάθαροι οι στόχοι του ασθενή για να δημιουργηθεί από τον φυσικοθεραπευτή το κατάλληλο κλινικό πρόγραμμα αποκατάστασης.

Ενδεικτικά ασκήσεις που χρησιμοποιούνται σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης μετά από ρήξη μηνίσκου είναι:

  • Η άσκηση γέφυρα που προσφέρει καλό έλεγχο στο γόνατο και συγκεκριμένα στην έκταση και κάμψη του χωρίς να επιβαρύνεται η άρθρωση
  • Άρση του μέλους σε ύπτια θέση για ενεργοποίηση του τετρακέφαλου
  • Κάμψη-έκταση του γόνατος σε καθιστή θέση που προσφέρει έλεγχο στην κίνηση του γόνατος και μειώνει την επιβάρυνση της άρθρωσης
  • Διάταση των οπίσθιων μηριαίων είτε στην όρθια είτε στην πρηνή θέση
  • Καθίσματα στην όρθια θέση με τη χρήση μπάλας του Πιλάτες στη μέση ακουμπισμένη στο τοίχο για έλεγχο της κίνησης
  • Μονοποδική στήριξη για ισορροπία
  • Μονοποδική στήριξη και καθίσματα στο ένα πόδι
  • Καθίσματα στο ένα πόδι σε σκαλί πάλι έχοντας τον έλεγχο της κίνησης κρατώντας ένα ραβδί στο ένα χέρι για καλή ισορροπία

Προσοχή πρέπει να δίνεται όμως στο ποιες ασκήσεις θα γίνονται σε κάθε στάδιο της αποκατάστασης. Δεν πρέπει να δοκιμάσουμε καμία από τις παραπάνω ασκήσεις χωρίς τη συμβουλή και την κατάλληλη καθοδήγηση από τον φυσικοθεραπευτή μας διότι υπάρχει ο κίνδυνος επιβάρυνσης της άρθρωσης και αύξησης του πόνου.

Χονδροπάθεια γόνατος – Ποια τα αίτια και ο ρόλος της φυσικοθεραπείας στην αντιμετώπιση της

Ορισμός και αίτια της πάθησης

H Χονδροπάθεια Επιγονατίδας ή «Επιγονατιδομηριαίος πόνος» (PatelloFemoral pain syndrome) μια από τις πιο συχνές παθήσεις του γόνατος. Συγκεκριμένα, 70% των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα γόνατος παρουσιάζουν και χονδροπάθεια γόνατος (Αhmed, 2020). Εμφανίζεται συχνά σε άτομα νεαρής και μέσης ηλικίας (<40 χρονών), σε αθλητές, άτομα που αθλούντε συχνά  και κυρίως σε γυναίκες με χαμηλό σχετικά βάρος (Crossley, 2016).

Η κλινική εικόνα χαρακτηρίζεται από πόνο στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος και κυρίως σε λειτουργίες κάμψης του γόνατος πάνω από 45 μοίρες (Λύγισμα, βαθιά καθίσματα). Εμφανίζεται κυρίως μετά από δραστηριότητα  που απαιτεί λύγισμα του γόνατος όπως χρήση σκαλοπατιών,βαθιά καθίσματα,ποδήλατο και μετά από παρατεταμένη καθιστική θέση με λυγισμένα γόνατα. Μπορεί να συνοδεύεται από οίδημα στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Ακόμα μπορεί να παρατηρηθεί και αίσθημα τριγμού λόγω της επαναλαμβανόμενης τριβής που έχει ο  χόνδρος της επιγονατίδας με το μηριαίο οστό. H χονδροπάθεια του γόνατος προσβάλει κυρίως τον χόνδρο της επιγονατίδας και κατά δεύτερο λόγο το χόνδρο των μηριαίων κονδύλων. Ο χόνδρος των κνημιαίων κονδύλων δεν είναι εύκολο να φθαρεί γιατί προστατεύεται από τους δύο μηνίσκους.

Στην παρακάτω εικόνα μπορούμε να δούμε αριστερά ένα υγιές γόνατο και δεξιά ένα γόνατο με χονδροπάθεια και φαίνεται χαρακτηριστικά η τριβή της επιγονατίδας (patella) με το μηριαίο οστό.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΥΝΗΜΜΕΝΟΥ Image filter None human-knee-anatomy-diagram-chrysa-vafeiadi-physioΆλλα αίτια εμφάνισης της χονδροπάθειας γόνατος μπορεί να είναι׃Η τριβή της επιγονατίδας με το μηριαίο οστό δημιουργείται συνήθως λόγω δυσκολιών σε αθλητικές δραστηριότητες αλλά και την καθημερινότητα. Αν εξελιχθεί στην πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης.

  • Βλαισότητα γόνατος
  • Υψηλή θέση της επιγονατίδας
  • Αβαθής τροχιλία μηριαίου (περιοχή του μηριαίου οστού που αρθρώνεται με την επιγονατίδα)
  • Ανεπάρκεια έσω πλατέως μυός (τμήμα του τετρακέφαλου μυός)
  • Πρηνισμός ποδιού (να πατάμε στραβά)
  • Υπερβολική καταπόνηση, τραυματισμός
  • Γενετική προδιάθεση για εκφύλιση χόνδρου
  • Γενετική προδιάθεση για εκφύλιση χόνδρου και το μεγάλο σωματικό βάρος

Η σωστή διάγνωση της χονδροπάθειας γόνατος γίνεται με τη λήψη καλού ιστορικού, κλινική εικόνα και εξέταση. Οσον αφορά άλλες διαγνωστικές μεθόδους η χρήση μαγνητικής τομογραφίας (MRI) ή ακτινογραφίας έχουν βρεθεί να είναι οι πιο αποτελεσματικές εφόσον θέλουμε να δούμε τη σοβαρότητα της πάθησης

Αντιμετώπιση του «Επιγονατιδομηριαίου πόνου» (PatelloFemoral pain syndrome)

Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την ακριβή αιτία της χονδροπάθειας και τη σοβαρότητα της βλάβης. Στα αρχικά στάδια αλλά και σε χρόνιες παθήσεις είναι συνήθως συντηρητική (μη χειρουργική) . Απαραίτητο είναι ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης με στόχο την λειτουργική αποκατάσταση και την επανένταξη του ασθενή στις καθημερινές του δραστηριότητες με τη σωστή καθοδήγηση του φυσικοθεραπευτή αλλά και η μείωση του πόνου με διάφορες τεχνικές φυσικοθεραπείας.

female-patient-physiotherapy-with-knee-brace-tape-chrysa-vafeiadi-physioΣτα πρώτα στάδια η αντιμετώπιση της πάθησης περιλαμβάνει׃

  • Τροποποίηση άσκησης και καθημερινών δραστηριοτήτων (π.χ αποφυγή χρήσης σκαλοπατιών, βαθιών καθισμάτων)
  • Χρήση αντιφλεγμονωδών, παγοθεραπεία, αποφόρτιση σε οξύ στάδιο κυρίως
  • Αποφυγή κάμψης του γόνατος πάνω από 45 μοίρες
  • Χρήση κατάλληλων ελαστικών επιγονατίδων και χρήση kinesio tape με τη βοήθεια του φυσικοθεραπευτή σας
  • Μείωση πόνου με τη χρήση βελονισμού, ηλεκτροθεραπείας, κινητοποίηση της άρθρωσης του γόνατος (manual therapy)
  • Βελτίωση της κινητικότητας και ευλυγισίας της άρθρωσης με την χρήση κυλίνδρων μάλαξης (foam rollers) για την μείωση πιθανών συσπάσεων στους μύες με στόχο την καλή λειτουργία της περιτονίας
  • Διόρθωση εμβιομηχανικών προβλημάτων με τη φυσικοθεραπεία
  • Ενδυνάμωση τετρακέφαλου και ειδικά του έσω πλατέως μυός
  • Βελτίωση ιδιοδεκτικότητας

Όταν χρειάζεται μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενέσιμες θεραπείες με Υαλουρονικό οξύ και PRP ώστε να μειωθεί η τριβή και να προστατευθεί ο χόνδρος. Αν τα παραπάνω αποτύχουν ή αν πρόκειται για προχωρημένη περίπτωση βλάβης ίσως χρειασθεί χειρουργική παρέμβαση.